Reseña del libro "Eneidrion: KsiĘga Pierwsza Poeticus (en Polaco)"
Niezwykle dzielo autorstwa Konrad Stawiarski, Kasia Dominik, Anna Canič, Marzena Szczur, Anna Sobańska, Agnieszka Kuśmierczuk i Tadeusz Hutyra, wszechstronna, symfoniczna gra strofami, melodyjny wręcz wydźwięk tego wszystkiego co wyżej wymienieni autorzy chcą przekazac. Czytelnik czuje się jak na spektaklu samego maestro dusz, zapraszamy. Motto: Poklosie romantyzmu, w Trzeciej Rzeczpospolitej Polskiej. Goplano, oto ja Twój język, mowa i styl. Skierka i chochlik ploną plomieniem świec. Czy rozumiesz...? Końmi czterema pobiegnie mój duch. Kareta moja w starym zlocie zdobywców, Mistrzu Irydionie Ty bądź lub przybądź- przybędzie! Ah...Aria murów do dziś trwa.... Skierko mój i Ty także Wielkich Poeto Ruin, Odziej mnie w zlote szaty, przed nadejściem dnia. /Co mi po slońcu, po księżycu i po kwiatach/, Kiedym ja Królową Kwiatów jestem. /w rzeczulkach woda goni się za wodą/ Z aktu pierwszego wyśnij mi list. Pobiegnę do okna by spojrzec w daleki świat. Patrzę na świat co świadectwem moim jest. Nazbyt ciężko mi iśc po bezdrożach dnia. Fantastyczna jesteś Goplano żywa i niewinna, Skierka i chochlik dogadają w plomieniu tla. Zaraz przecież nadejdzie mocarstwa tego kres. Zbyt upolitycznione moje wiersze, mój czas. A ja piszącym przecież bohaterem jestem. Wyjdź mi na przeciw zlotostrunna harfiarko ma. Tak śniada, tak szczęśliwa, tak blada Polska wyprawiona w Raj, Wszystkich ksiąg mych czytania mową murów są. Ja nie chce stale metafory laski unosic ponad mur, Obaw i rozpaczy jak Polski tej wieszcz. Jestem na równi z Chaucerem, Szekspirem, Irydionie Ty mnie poprowadź przez bezbronny bruk. A kroki moje jak życie slyszę już od dawna. Chcę się zatopic w starym zlocie Księgi Świata. Kroniko dziejów proszę miejsce mi daj. Choc walczylem z Aniolami u bezkresu dnia, Żylem nad podziw śmieszny niczym Fantazy, Balladyno i Goplano: zostańcie zaświatów uczennicami. Skierko, Ty proszę rozpal dlonie moje żywe. Kareta czeka, więc obiecuję Tobie przyszle życie. Z moich wcieleń więc postacie dobrze pamiętane, Mówią za mnie, jam wieszcz, równy największym, Kiedy Pan Mickiewicz, Konrada usposobil w karę i gniew... ( wolno). Milczą lata, epoki, eony, millenia, karty historii, Wyroki piszą skrybowie boscy, anielscy, ziemscy, i syny, oraz córy i matki poezji... Konrad Stawiarski.